Warning: Memcache::addserver() expects parameter 2 to be long, string given in /home/pinged2/webapps/maranathagr/libraries/joomla/cache/storage/memcache.php on line 84
 ΕΠΙΛΑΝΘΑΝΟΜΕΝΟΣ
spacer.png, 0 kB

alt

" Η έρημος και η άνυδρος θέλουσιν ευφρανθή δι' αυτά, και η ερημία θέλει αγαλλιασθή και ανθήσει ως ρόδον."

Ησαίας 35,1 

 
              ΜΑΡΑΝΑΘΑ!
       Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΧΗ
       ΕΛΑ ΧΡΙΣΤΕ ΞΑΝΑ!

    
        ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2017       


Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
  1 2 3  4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
ΕΠΙΛΑΝΘΑΝΟΜΕΝΟΣ
Συντάχθηκε απο τον/την Administrator   

"... εν δε, τα μεν οπίσω επιλανθανόμενος

τοις δε έμπροσθεν επεκτεινόμενος..."(Φιλ. 3: 1- 3).

 


Επιλανθανόμενος, από το ρήμα "επιλήθω" προξενώ λήθην επάγω λήθην .Το επιλανθάνομαι (κοινά επιλήθομαι). Συνήθως επιλέλησμαι

Αφήνω επίτηδες να φύγει κάτι από τη μνήμη μου. "Ιθάκης επιλήσεται". Λησμονώ. Παραμελώ. Εκουσίως λησμονώ. Προσποιούμαι ότι δεν εν- θυμούμαι.

Αλλά και δε λαμβάνω υπόψη μου κάτι Ενίοτε, παραμελώ.

Άλαστος (α στερητικό και λαθείν). Αλησμόνητος.

"Ουχί πέντε στρουθία πωλείται ασσαρίων δύο; Και έν εξ αυτών ουκ έστιν επιλελησμένον ενώπιον του Θεού" (Λουκ. 12: 6).

Για το εισερχόμενο νεογνό εις το Ναόν έπρεπε να προσφέρουν ζεύγος τρυγόνων .Οι φτωχοί δεν είχαν τη δυνατότητα να τα αγοράσουν .Καθιερώθηκε να προσφέρουν ζεύγος περιστεριών .Και αυτά, είχαν κάποια τιμή. Και -τελικά -ερμηνευτικά (!) προσέφεραν δύο σπουργιτάκια. Αλλά -πώς να γίνει -είχαν κι αυτά ένα, χαμηλό μεν , αλλά υπαρκτό κόστος. 'Ετσι, οι πωλητές σε κάθε δύο ζεύγη σπουργιτιών έδιναν και ένα τρίτο σπουργίτι δωρεάν. Και ο τελείως πένης, μάζευε δυο τέτοια σπουργίτια για τη δική του προσφορά. Αυτό είναι το "έν". Θα μπορούσαμε να το μεταφέρουμε: "Και όμως, εντούτοις, ούτε ένα από αυτά δεν έχει λησμονηθεί, ξεχασθεί, θεωρείται παρακάτω, από τον Θεό".

Στο εδάφιο της προς Φιλιππησίους.. πάλι.

-Τα πίσω, τα χθεσινά, τα όσα γίνανε, ό,τι συνέβη, αυτά που ανήκουν στο παρελθόν , όσα πέρασα, τράβηξα, άκουσα, έπαθα, μου γίνανε, μου συνέβησαν , τους δρόμους που διάβηκα

-τα αφήνω επίτηδες να λησμονηθούν, τα ξεχνάω, τα διαγράφω, δε θέλω να τα θυμάμαι, τα αφήνω να πετάξουν από τη μνήμη μου

-γιατί αλλιώς, δεν μπορώ να συνεχίσω, δεν μπορώ να προχωρήσω, δεν είναι μπορετό να απλωθώ, δεν είναι δυνατόν να κάμω βήμα πιο πέρα.

Πώς -Κύριε, Κύριε! -θέλουμε να "επεκταθούμε" χωρίς προηγουμένως να "επιλήθω", είναι κάτι που πρέπει να ζητήσουμε -να ζητήσω -πρώτος, να μου το πει, να μου το φανερώσει ο Θεός. 'Οχι βέβαια, γραμματικά και συντακτικά.


Μακάρι...

 

Σ.Ι.Π

 

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 03 Σεπτέμβριος 2014 20:34
 
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB