Warning: Memcache::addserver() expects parameter 2 to be long, string given in /home/pinged2/webapps/maranathagr/libraries/joomla/cache/storage/memcache.php on line 84
 ΠΩΣ ΜΕΤΕΒΗΜΕΝ ΕΚ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗΝ;ΜΟΝΟ ΑΝ ΑΓΑΠΑΜΕ!
spacer.png, 0 kB

alt

" Η έρημος και η άνυδρος θέλουσιν ευφρανθή δι' αυτά, και η ερημία θέλει αγαλλιασθή και ανθήσει ως ρόδον."

Ησαίας 35,1 

 
              ΜΑΡΑΝΑΘΑ!
       Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΧΗ
       ΕΛΑ ΧΡΙΣΤΕ ΞΑΝΑ!

    
          ΜΑΙΟΣ 2017       


Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1 2 3 4  5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
ΠΩΣ ΜΕΤΕΒΗΜΕΝ ΕΚ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗΝ;ΜΟΝΟ ΑΝ ΑΓΑΠΑΜΕ!
Συντάχθηκε απο τον/την Εκδότης   

"Ημείς εξεύρομεν ότι μετέβημεν εκ του θανάτου εις την ζωήν,διότι αγαπώμεν τους αδελφούς,όστις δεν αγαπά τον αδελφόν μένει εν τω θανάτω."

Αύτη είναι η παραγγελία να αγαπώμεν αλλήλους ουχί καθώς ο Κάιν ήτο εκ του πονηρού και έθανάτωσε τον αδελφό του...διότι τα έργα του ήταν πονηρά,του δε αδελφού του δίκαια. Αλλού λέγει η Γραφή ότι με τον λόγο μπορεί να γίνει κάποιος ανθρωποκτόνος...φονεύει κάποιος όχι μόνο με μαχαίρι αλλά και με τά λόγια και τα σκίτσα,δηλ. είτε με προφορικό λόγο είτε και με γραπτό λόγο,καθόσον αληθές και αναντίρρητο ότι ο απαρχής ανθρωποκτόνος είναι ο Διάβολος και δεν μένει εν τη αληθεία,διότι αλήθεια δεν υπάρχει εν αυτώ,όταν λαλεί το ψεύδος,εκ των ιδίων λαλεί διότι είναι ψεύστης και ο πατήρ του ψεύδους. Ιωά. 8,44

Προηγουμένως στο ίδιο εδάφιο διαβάζουμε..."Ημείς εξεύρομεν ότι μετέβημεν εκ του θανάτου εις την ζωήν,διότι αγαπώμεν τους αδελφούς,όστις δεν αγαπά τον αδελφόν μένει εν τω θανάτω."
Παρατηρούμε σύνδεση του "μετέβημεν (στο αρχαίο κείμενο: μεταβεβήκαμεν ) εις την ζωήν" με το αιτιολογικό του " διότι αγαπώμεν τους αδελφούς". Επίσης παρατηρούμε ότι το "αγαπώμεν"είναι ενεργητικού χρόνου,σημαίνει τώρα -σήμερα- ενώ το "μετέβημεν" είναι αορίστου (το δε μεταβεβήκαμεν χρόνου παρακειμένου)-που σημαίνει ότι έχουμε μεταβεί στη ζωή...Και γεννάται αυτόματα η ερώτηση πως συνδέεται μιά πρόταση που έχει γίνει, απο το αιτιολογικό της που είναι αυτό που γίνεται τώρα,σήμερα,πάντοτε σε διάρκεια;

Βοηθητικά έρχεται η ακόλουθη σκέψη προσομοίωσης :Είναι σαν να έχουμε μετεπιβιβασθεί -λέγω μετεπιβιβασθεί διότι πρότερον και εμείς είμασταν σε ένα άλλο όχημα ...θανάτου ονομαζόμενο -σ'ένα τρόπον τινά όχημα που οδεύει προς τη ζωή-που έχει προρισμό τη ζωή και που όμως κινείται με καύσιμο την αγάπη των επιβαινόντων εις αυτό...Δεν ξέρω αν κομίζω κάποια έκπληξη φέρνοντας στο νου σας κάτι σαν λεωφορείο της αγάπης...όμως επιτρέψτε μου να συνεχίσω το ταξείδι της σκέψης...Αν κάποιος όμως απο μας που έχει μεν επιβιβασθεί στο όχημα αγάπης απο την ανοιχθείσα προς τούτο θύρα εισόδου...και δεν ποιεί αγάπη προς πάντας γύρω του τότε δεν έχει θέση εν τω οχήματι και μεταποβιβάζεται απο το ειδικό όχημα της ζωής εις το γενικό όχημα του θανάτου που έχει ως επιβάτες, τους εν τω κόσμω μη αγαπώντες αλλήλους ,αλλά μισούντες εαυτούς και αλλήλους. Η μετεπιβίβαση έχει γίνει και ισχύει για τους ποιούντες έργω και λόγω αγάπης και διατηρείται μέχρι της στιγμή της κοιμήσεως ,τότε το γήινο όχημα κάμει στάση και περιμένει την μεταλλαγή του εις ουράνιο όχημα το οποίο μόνο έχει τη δυνατότητα να φθάσει στο τελικό προορισμό που είναι η αιώνια ζωή! Είμαστε επιβάτες ζωής εν αγάπη ενεργουμένης και έτσι διέρχεται ο επίλοιπος βίος όλος εν αγάπη προς πάντας ιδίως προς τους οικείους συνεπιβάτες του οχήματος της αγάπης.

Έτσι εμπειρικά λειτουργούμε ως υπηρέτες της αγάπης προς τους αδελφούς μας! Η πράξη εκτελεσθείσα γεννάει ζωή-δικαίωμα ζωής,το αντίθετο, πράξη αγάπης μη εκτελεσθείσα προς αδελφό αφαιρεί δικαίωμα ζωής! Εάν αγαπάμε πάντα και συνέχεια (μόνο πράξεις αγάπης προς πάντας και ιδίως προς τους αδελφούς) τότε έχουμε μεταβεί εις την ζωήν-όποιος δεν αγαπά τον αδελφό του μένει εν τω θανάτω-εδώ τα ρήματα είναι ιδίου χρόνου ενεργητικού που σημαίνει μιά στάσιμη κατάσταση θανάτου-όποιος μισεί τον αδελφό του είναι ανθρωποκτόνος και είναι νεκρός(δεν έχει ζωήν εν εαυτώ)-διευκρινίζει όποιος δεν αγαπά τον αδελφό ΜΕΝΕΙ εν τω θανάτω-συμπέρασμα όποιος αγαπάει τον αδελφό ΛΕΙΠΕΙ απο τον θάνατο(την κατάσταση) δηλαδή μετέβηκε απο την ζωή απο μιά ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ στην ΑΛΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.(εάν αγαπούμε τώρα-ενεστώτας διαρκείας)- in english( loving each other) δηλαδή μόνο αν ισχύει συνεχώς η εφαρμοζόμενη αγάπη εν έργω και αλήθεια τότε ισχύει ότι δεν αλλάζουμε κατάσταση.

Εάν λειτουργούμε εν αγάπη είμαστε ζώντες στα μάτια του Θεού, υπάρχουμε ως λειτουργοί ιερείς Του και με αυτή την έννοια έχουμε μεταβεί απο την κατάσταση του θανάτου εις την κατάσταση της ζωής πάντοτε στα μάτια του Θεού που βλέπει και λογαριάζει ποιός είναι ο ποιών το θέλημά Του και ποιός είναι μη ποιών το θέλημά Του. Αν δεν αγαπούμε πάντοτε εν έργω και αληθεία,τότε αγαπούμε μόνο συναισθηματικά(μόνο τους αγαπώντες ημάς) με συνέπεια να μένουμε στην προτέρα κατάσταση του θανάτου δηλ δεν μας θεωρεί ο Θεός ως ζώντες ως έχοντες δηλ την ευαρέσκειά Του ,την Χάρη Του άρα και την μέλλουσα μισθαποδοσία εν ουρανοίς που την υπόσχεται μόνο στους εργαζόμενους κατά το θέλημά Του.

Δεν είναι δηλαδή ότι αποκτήσαμε ήδη το βραβείο,όπως κάποιοι θεωρούν ότι με κάποιο τρόπο ο πιστός αποκτά ζωή διαρκείας και ότι δεν πεθαίνει -πράγμα που βεβαίως δεν συμβαίνει καθόσον πιστοί-άπιστοι γεύονται του θανάτου του πρώτου...αλλά τρέχουμε,είμαστε σε αγώνα διαδραστικό και απο αυτό τον αγώνα εως τέλους θα εξαρτηθεί σε ποιά ανάσταση θα μετέχομεν...στων δικαίων και ευπειθούντων ή στων αδίκων και απειθούντων.Το δικαίωμα ζωής πρέπει να κρατείται απο μας,γιαυτό και λέγει ο απ.Παύλος κράτει αυτό που έλαβες για να μη λάβει άλλος...να μη το στερηθείς....δηλ. να το χάσεις αν δεν τρέξεις νόμιμα,κατά το νόμο της πίστης της αγίας που σου δόθηκε μέσω των Αποστόλων του Χριστού και όχι άλλων "υψηλών" χορηγών εθελοθρησκείας.

Χρεωστούμε υπερ των αδελφών να βάλουμε τας ψυχάς μας όπως ο Χριστός υπερ ημών έβαλε την ψυχή Του. Παράδειγμα ο Χριστός μας, έτσι και εμείς οι μαθητές ακολουθητές δικοί Του πρέπει να αγαπούμε ο ένας τον άλλο , όπως ο Χριστός αγαπάει τον καθένα μας χωριστά.
Πως να αγαπάμε; ....όχι με λόγια αλλά με έργω και αλήθεια όπως μας λέγει ο απ.Ιωάννης στην επιστολή του τη Α΄..."εκ τούτου γνωρίζουμε ότι είμεθα εκ της αληθείας και θέλουμε πληροφορήσει τας καρδίας ημών έμπροσθεν Αυτού"...διότι αν μας κατακρίνει η καρδιά μας ...πολύ περισσότερο θα μας κατακρίνει ο Θεός που είναι μεγαλύτερος της καρδίας μας.

Η νέα καρδιά που μας έδωσε ο Χριστός είναι ένα μέτρο ελέγχου της κατάστασής μας,των ενεργειών μας.Ετσι όταν ποιούμε αγάπη εν έργω και αλήθεια αποδεικνύουμε στον εαυτό μας ότι πράγματι είμαστε στην αλήθεια. Δηλαδή πρέπει η καρδιά να βλέπει πράγματα που ποιούμε,πράξεις αγάπης για να μη μας κατακρίνει αλλά να μας πληροφορεί ότι μένουμε εν τη ζωή της αληθείας και αυτήν την αλήθεια θα πούμε έμπροσθεν του Κυρίου. Διότι εαν η καρδία μας κατακρίνει,ο Θεός είναι μεγαλύτερος απο την καρδιά μας...έτσι έχουμε παρρησία προς τον Θεό πάντοτε απο σήμερα εαν η καρδία μας δεν μας κατακρίνει.

Μόνο καθαροί με αγάπη μπορούμε να ζητούμε τι και να λαμβάνουμε, φυλάττοντες τις εντολές και πράττοντες τα αρεστά ενώπιόν Του. Και αυτή είναι η εντολή το να πιστεύουμε εις το όνομα του Ιησού του Υιού Αυτού και να αγαπώμεν αλλήλους καθώς έδωσε εντολή εις ημάς. Και όστις φυλάττει μένει εν Αυτώ και ο Χριστός εν εκείνω....και εκ τούτου γνωρίζομεν ότι μένει εν ημίν,εκ του πνεύματος που έδωκεν εις ημάς!

φ.σ


Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 12 Αύγουστος 2016 21:08
 
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB